Mostrando entradas con la etiqueta ...Aaaarrghh.... Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta ...Aaaarrghh.... Mostrar todas las entradas

viernes, 9 de enero de 2009

Letra: Ölüm Kadar Soðuk III - ...Aaaarrghh...

Gözlerden uzak yalnýz bir köþedeyim ben
Unutulup gidecek belki yýllar sonra
Topraðým ben seni saracak
Bir gün elbet geleceksin yanýma
Rüzgarýn fýsýltýsý var burada
Ve kuru otlarýn hýþýrdamasý
Yalnýz mezar taþlarýyla
Ölü meleklerin aðýtlarý
Ama huzuru bulamazsýn benim olduðum yerde
Iþýðýn asla ulaþamadýðý karanlýklar içinde
Gecenin sessizliðinde
Gökyüzüne bakarken
Hiç ölmeyi diledin mi?

Letra: Ölü Kadar Soluk VI - ...Aaaarrghh...

Boðucu karanlýkta dolaþan gece körelttiðinde gözlerini
Umutsuzca anlamaya çalýþtýn rüzgarýn ne taraftan estiðini
Ruhunun derinliklerinde hissediyordun soðuk kar tanelerini
Ama takip ettin aðaçlarýn yolu gösteren seslerini
Diriltemezdin zaten sarsarak mezarýna konulmuþ cesedini
Ay ýþýðýný gizleyen bulutlar ölümle örttüðünde üzerini
Hatýrlayamadýn hayatýnýn hýzla geçen günlerini
Unutulmuþ anýlar çürütürken katýlaþmýþ bedenini
Zamanýn olmadýðýný göreceksin, kýþýn hiç bitmediðini
Umut etme hýzla akýp seni ýþýða götüreceðini
Renksiz kar manzaralarýna artýk biliyorsun gömüleceðini
Yalnýz kaldýn sonunda bilemeden nereye gideceðini
Otur ve dinle rüzgarýn çýðlýklar atarak haber veriþini
Karanlýk ölümünün ötesindeki sonsuzluðun geliþini

Letra: Ölü Kadar Soluk V - ...Aaaarrghh...

Unutuldun binlerce yýllýk topraðýn altýnda
Çöken sisin ebediyen sakladýðý soðuk günbatýmlarýnda
Göremediðin güneþin altýnda
Terk edildin ölmeden atýldýðýn bu karanlýk çukurda
Bir ýþýk bekledin gözlerine dolacak
Uðursuz mezar topraðý üzerinden kalkýnca
Parlayan bir güneþ doðacaktý ufukta
Ya da serin bir yaðmur puslu bir kýþ akþamýnda
Unutuldun kimsenin hatýrlamayacaðý mezarýndaS
olan çiçeklerin yanýnda yattýðý toprakta
Göremediðin güneþin altýnda
Terk edildin ölmeden yatýrýldýðýn bu son uykuda

Letra: Ölü Kadar Soluk IV - ...Aaaarrghh...

Uyan
Ölüm dediðin karanlýk uykundan
Topraktan duvarlarý yoklayarak ilerlerken
Bu labirentin dar koridorlarýnda ara ýþýðý
Ýleri uzattýðýn titreyen elini bile göremezken
Hayal bile etme buradan kaçtýðýný
Sivri taþlar çýplak ayaklarýna batarken
Hýzlandýr çarpýlmýþ adýmlarýný
Yankýlanan iniltiler kulaklarýný doldururken
Bulmaya çalýþ aydýnlýða açýlan kapýlarý
Dinle
Ulumaya baþladýðýnda rüzgar topraðýn derinliklerinde
Sarýnacaðýn bir kefenin bile yokken
Hissetmeye çalýþma sýcak güneþ ýþýðýný
Ölü nefesin bile havada donarken
Düþünme yaþamýn seni bir zamanlar saran sýcaklýðýný
Mezarýný ziyarete gelenlere ulaþmayacaðýný bilirken
Çýrpýnma duyurmak için umutsuz çýðlýðýný
Hala hayatta olduðunu düþünürken
Yaþýyorsun ebedi uyku dediðin gerçek yaratýlýþýný

Letra: Ölüm Kadar Soðuk II - ...Aaaarrghh...

Rüzgar yanýnda sürüklüyor gecenin sessizliðini
Yavaþça bu karanlýk mezarlýða süzülürken
Kendini ölümlü gözlerden saklayýp
Usulca sallýyor aðaçlarýn kurumuþ dallarýný
Sadece o görüyor mezarlarý bekleyen lanetli gölgeleri
Ölü bedenleri soðuk toprakta hapis tutarlarken
Yaþlý, çarpýk parmaklarýný her yana uzatýp
Sarýyor gökyüzüne uzanan kararmýþ mezar taþlarýný
Bozmuyor topraðýn üzerine çöken gece sessizliðini
Gizlice mezarlarýn içine süzülürken
Topraðýn ötesinde kendini ölü gözlerden saklayýp
Usulca sallýyor aðaçlarýn kurumuþ dallarýný
Umursamýyor bu çukurlarda titreyen gölgeleri
Karanlýðýn içinde solmaya yüz tutarlarken
Soðuk, çarpýk parmaklarýný gökyüzüne uzatýp
Arkasýnda býrakýyor sonsuz acýnýn mezar taþlarýný

Letra: Ölü Kadar Soluk II - ...Aaaarrghh...

Sonbahar yaðmuruyla düþtün kollarýma
Kendi ellerinle son vermiþtin hayatýna
Hatýrlýyor musun?
Önünde uzanan küskün bir doða
Belki fýsýldýyordur aðaçlar sana
Sürükleniyorsun kurumuþ yapraklar gibi
Terk edilmiþ patikalar boyunca
Zifiri karanlýðýn içinde ilerlerken göremeden hiçbir þeyi
Korkuyorsun hissedince kuytulardan seni izleyen gözleri
Buzdan rüzgarlar okþadýklarýnda titreyen ellerini
Belki de yalvarýyorsun tekrar yaþamak için o son geceni
Þimdilik elveda
Gelecek yüzyýllar içinde görüþeceðiz karanlýklarda

Letra: Ölü Kadar Soluk I - ...Aaaarrghh...

Soðuk, beyaz bir sisle sarýldýn ebediyen
Hüzünlü geçmiþini mezardan geri getiren
Gittiðin her yerde takip edecek seni
Perdelerken artýk camlaþmýþ gözlerini
Gördüðün kendi doðumun, beyaz örtünün kývrýlýþýný izlerken
Yaþamýn güçlü elleri hissettiðin, kurtulmak için çabalarken
Seyret sonu kapkara gelen zamanýn baþlangýcýný
Nefretle çýðlýk atýp doðduðun güne lanet ederken
Ölen bir yýldýz gibi soluk parýltýlar yayarken
Bak gökyüzündeki küreye, yolunu aydýnlatmaya çalýþýrken
Hatýrla ilk gördüðünde küçük gözlerini nasýl acýttýðýný
Güneþin ölümündeki yansýmasýna uzanýrken
Aç ölü gözlerini önündeki karaltý dans ederken
Umutlanma bir kabustan uyanmak için o senin adýný fýsýldarken
Dokunmaya çalýþ hissettiðinde gözlerinin sana baktýðýný
Her adýmýnda senden daha da uzaklaþýrken
13 çarpýk silüet seni sessizce takip ederken
Dönüp bak seni tekrar yakalamaya çalýþýrlarken
Engellemeye çalýþ bir kez daha dökülen gözyaþlarýný
Hatýrla duyduðun acýlarý, tuttuðun 13 yasý düþünürken
Ýzle, önündeki kalabalýk yavaþça cenazene eþlik ederken
Cesedin seni yutmayý bekleyen mezarýna taþýnýrken
Kimse duyamaz artýk o dünyaya ait olmayan çýðlýðýný
Bir gün buradan kurtularak geri dönmeyi umarken
Tek baþýna dolaþacaksýn çorak topraklarý ebediyen
Ruhunun soluk kefeni seni sýkýca sarmýþken
Arama sonsuz yalnýzlýðýný paylaþacak birisini
Artýk yakalayamazsýn sisin içinde dans eden gölgeleri

Letra: Ölüm Kadar Soðuk I - ...Aaaarrghh...

Hiç ölmeyi diledin mi?
Ruhunun derinliklerinden gelen
Topraðýn çaðrýsýný duyduðunda
Hiç boyun eðmeyi istedin mi?
Aydýnlýk sabahlarý býrakýp
Nemli odalarýma konuk edilmeyi bekledin mi?
Karanlýk ve küf kokusu içinde çürümeyi?
Hiç ölmeyi diledin mi?
Kendini terk edilmiþ bir harabe gibi hissettiðinde
Senin için açýlmýþ kollarýma atýlmayý
Herþeyden çok istedin mi?
Seni yalnýzlýða itenlerin gidiþlerini izlerken
Arkanda bir mezar taþýndan baþka
Hiçbir þey býrakmama fikrini sevdin mi?
Karanlýk dehlizlerde gezinmeyi
Kara topraðýn ötesini
Merak ettin mi?
Soruyorum
Hiç ölmeyi diledin mi?

Letra: Ebedi Yalnýzlýk - ...Aaaarrghh...

Bir günbatýmýnda oturmuþ
Kurumuþ aðaçlarý seyrediyorum
Hüzün dolu kalbim kararmýþ
Aysýz geceler gibi
Dolanýyorum korularda
Herþeyi unutmak için
Yokolup gitmiþ ve
Geri dönmeyecek herþeyi
Umutsuzluk içinde
Aðlar gibiyim
Ebedi yalnýzlýðýmýn
Batan son güneþini izlerken...

Letra: Karanlýk Sular - ...Aaaarrghh...

Uçurumun sonundaki karanlýk sular
Benim tek manzaram onlar
Ve ölü çocuklarýn üzerinde þarký söylediði
Yosun tutmuþ þu karanlýk kayalýklar
Geçmiþin anýlarý terk etmiþti beni
O karanlýk sabaha son defa uyandýðýmda
Etrafýmdaki ruhlar terk etti beni
Veda ettiðimde gümüþ renkli aya
Yeni bir gün doðmayacak artýk benim için
Ay ýþýðýnýn elini tutup gölgeleri aydýnlatmayacaðým
Hiç kimse aðlamayacak benim için
Tek baþýma baþka bir diyarda hapis olacaðým
Uçurumun sonundaki karanlýk sular
Artýk benim kara topraðým olmalýlar...

Letra: Kefen - ...Aaaarrghh...

Yatýyorum kara kefenime bürünmüþ
Uykumda meleklerin aðlayýþýný duyuyorum
Ay mezarýmý aydýnlatýr mý
Ya da güneþ ýsýtýr mý bilmiyorum
Karanlýk kefenin içinde
Kapkara mevsimler geçiyor
Uyanmak istiyorum
Kefenimin içinde son bir defa
Herþey...
Herþey gitti
Herþey kayýp
Ebedi uykumun
Henüz ilk asýrlarýnda

Letra: Derinlerde - ...Aaaarrghh...

Zamanla tozlanmýþ bir tabutta kapalýyým
Zayýf ve yaþlýyým ölü uykumdan uyanýrken
Karlarýn altýnda donmuþ bir vücut
Cadýlarýn küllerinde gömülüyüm, derinlerde...
Ruhum yanýyor
Bedenim çürüyor
Bir ruh dolusu cehennem aleviyle
Geleceðim
Görebiliyorum, kapkara bir ýþýk
Aydýnlatýyor lanetlenmiþ mezarýmý
Küller uçuþuyor, gözlerimi açýyorum
Cadýlarýn küllerinde yanýyorum, derinlerde...
Günbatýmýný bekliyorum...

Letra: Karanlýðin Ýlahileri - ...Aaaarrghh...

Yalnýzlýk dolanýr mezarýmýn kuytu köþelerinde
Ayýþýðý dans eder yýldýzsýz kalmýþ geceyle
Uyanmaya korkan þafaðýn soluk derinliklerinde
Bir kýþ sabahý kar bütün anýlarý örttüðünde
Bulutlar güneþi gökyüzüne gömdüðünde
Rüzgarlar bile bulamaz huzuru hiçbir yerde
Ölülerin özlediði þafak geri dönmediðinde
Yas tutanlar onlarýn acýlarýný görmediðinde
Sadece yalnýzlýk hatýrlanýr ölümlerin yýldönümlerinde
Hüzün vardýr uzak diyarlarýn gecelerinde
Acý dolu çýðlýklar yükselir karanlýðýn içinde
Ama artýk geri dönemez ruhlar, hapsolmuþlardýr kabirlerinde
Karanlýk beni sarýp kefenimi giydirdiðinde
Ölüm örttüðünde üzerimi ipekten peleriniyle
Hüzün ve gözyaþýndan baþka birþey kalmadý geride
Aðlamaklý çýðlýklarý duydum kendi mezarýmda bile
Dýþarý çýkmak isteyenler bir yandan topraðý ittirdikçe
Kurtlar bedenlerle ziyafet çekmeye gelince
Kabuslarýn gecelerden taþýp sabahlara girdiðinde
Karanlýðýn ilahileri saracak seni uyuduðun yerde
Çýkýþ yolu kalmayacak kötü ruhlar etrafýný çevirdiðinde
Bir demet ýþýk da sana huzur vermeyecek cennette olsan bile.

Letra: Sinsi Karanlýk - ...Aaaarrghh...

Boþ mezarlar gece havasýný soluyor
Fýrtýna karanlýðý yararken
Ay tepeler üzerinden geçip uzaklaþýyor
Ruhlar fýsýldýyor...
Geceyarýsýný karanlýkta karþýlýyorum
Sabahýn ilk ýþýklarýný beklerken
Ama güneþ doðmuyor
Ruhlar fýsýldýyor...
Kalbime karlar yaðýyor
Sonbahar yapraklarý çürürken
Ölü bir rüzgar esiyor
Ben sonsuzluðun içinde erirken
Karanlýðý hissederdim
Gelip beni sardýðýnda
Artýk çürüyen vücudum
Toprakta soðuduðunda
Ayazý hissederdim
Kara bulutlar toplandýðýnda
Soðuk bir yaðmur
Mezarýmý ýslattýðýnda
Sinsi karanlýk...

Letra: Cenaze - ...Aaaarrghh...

Ay görününce aðaçlarýn üzerinde
Hatýrladým gecenin kulaðýma fýsýldadýðýný
Ölümün sesiyle sonsuz yalnýzlýðýný
Geçmiþe veda ederken...
Rüzgarýn uðultusu eþlik etti
Yaþlý aðaçlarýn umursamayan sessizliðine
Toprak çaðýrýyordu beni
Kendi cenazem için mezar kazarken...
Yaðmur bulutlarý örttü siyah gökyüzünü
Kurumuþ aðaçlarýn arasýndan
Soðuk damlalar düþtü kazdýðým çukura
Kendi cenazemde tabutumu sürüklerken...
Rüzgarlar esip dondurdu solan doðayý
Ebedi uykuma yattýðým o sonbahar günü
Dökülen sararmýþ yapraklarý gördüm
Kendi cenaze çiçeklerimi koklarken...
Ölüm aldý güneþin sýcaklýðýný
Mezarýmda buzlu rüzgarlar esmeye baþladý
Geceyle çöktü soðuk bir hüzün
Kendi cenazemde yas tutarken...
Ölü bedenler canlanýp aðladýlar sanki
Soðuk bedenimi topraða gömerken...
Ay batýnca aðaçlarýn üzerinden
Donmuþ yýldýzlarýn saklandýðý gökyüzünü
Hala seyreden gözlerimi gördüm
Kendi cenazemde unutulmuþken...

Letra: Kara Doða - ...Aaaarrghh...

Bir uluma yankýlanýyor yüksek koruluklarda
Kar beyazý daðlarýn ötesinde çürüyüp gidiyor
Kirlenmiþ kaným yerdeki buzun üstünde
Gölgeler gece çýðlýklarýyla topraðýn üzerinde geziniyor
Topraðýn üzerinde geziniyor...
Dolunay yavaþça gökyüzüne týrmanýp
Ormaný ve karanlýk vadiyi izliyor
Sisli gözler parlýyor ve kara gölgeler canlanýyor
Çürümüþ eller soðuk mezarýmý kazýyor
Soðuk mezarýmý kazýyor...
Sakin görünen orman uzanýyor
Mistik bir dansýn güzel ezgisi duyuluyor
Ayýþýðý kefenleri kirlenmiþ
Siyah bulutlarla büyülenince
Aðaçlar arasýnda bir ceset, yalnýz bir cenaze
Duyuyor hastalýklý çýðlýklarý
Acý dolu sözleri yankýlanýyor korulukta
Kara doðanýn artýk insan olmayan bekçilerinin
Gizlenmiþ gölgelerin lanetli ruhlarý
Süzülürler gecenin içinde
Mezardan gelenlerin uðursuz bakýþlarý arasýnda
Silüetler geri dönerler bin asýrlýk uykularýndan uyanýnca
Bin asýrlýk uykularýndan uyanýnca...
Ormandaki boþ karanlýk sonsuz gibi
Baykuþlar bile huzursuz þimdi
Çanýn sesi heryeri doldurunca
Cennetin hiçbir ýþýðý aydýnlatmaz bu ormaný
Bir uluma yankýlanýyor yüksek koruluklarda
Kar beyazý daðlarýn ötesinden bir demet ýþýk geliyor
Ölü bir þafak çöküyor ormanýn üzerine
Kara doða gölgelere çekiliyor...

Letra: Lanetli Diyarlar - ...Aaaarrghh...

Yürüyorum yalnýz baþýma
Nereye gittiðini bilmediðim bir patikada
Ulaþamýyorum ýþýða
Güneþ hiç doðmayýnca
Unutulmuþ diyarlarda...
Üþüyorum soðukta
Bambaþka bir kýþýn ortasýnda
Yolumu bulamýyorum bu ormanda
Bembeyaz aðaçlar altýnda
Kaybolmuþ diyarlarda...
Haykýrýyorum sonsuzluða
Eðer beni duyarsa
Ölüyorum yavaþça
Nerede olduðunu bilmediðim bir mezarda
Lanetlenmiþ diyarlarda...

Letra: Ebedi Buzulun Ortasýnda - ...Aaaarrghh...

Ay ýþýðýnýn altýnda
Yalnýz bir ruh dolaþýr
Soðuk ormanlarda
Hýþýrdayan aðaçlar arasýnda
Donuk gökyüzünün altýnda
Kayýp bir ruh dolaþýr
Sessizce aðlar
Sinsi karanlýklara
Mezarlarýn arasýnda
Bedensiz bir ruh dolaþýr
Lanetlenmiþ
Cehennem alevleriyle yanar
Yoðun sis arasýnda
Kimsesiz bir ruh dolaþýr
Her an biraz daha ölen
Buz tutmuþ güneþin gölgesinde
Soðuk rüzgarlarýn arasýnda
Hayal kuran bir ruh dolaþýr
Karlý daðlarda
Sonsuz patikalarda
Hapsedilmiþ bir ruh dolaþýr
Ebedi buzulun ortasýnda...

Letra: Fýrtýna Yaklaþyyor... - ...Aaaarrghh...

Ay ýþýðýnýn altýnda
Yalnýz bir ruh dolaþýr
Soðuk ormanlarda
Hýþýrdayan aðaçlar arasýnda
Donuk gökyüzünün altýnda
Kayýp bir ruh dolaþýr
Sessizce aðlar
Sinsi karanlýklara
Mezarlarýn arasýnda
Bedensiz bir ruh dolaþýr
Lanetlenmiþ
Cehennem alevleriyle yanar
Yoðun sis arasýnda
Kimsesiz bir ruh dolaþýr
Her an biraz daha ölen
Buz tutmuþ güneþin gölgesinde
Soðuk rüzgarlarýn arasýnda
Hayal kuran bir ruh dolaþýr
Karlý daðlarda
Sonsuz patikalarda
Hapsedilmiþ bir ruh dolaþýr
Ebedi buzulun ortasýnda...

Letra: Son Þafak - ...Aaaarrghh...

Dolunay parlak görünmüyor bu gece
Benim toprak dolu kör gözlerime
Son þafaðýn sökmesini beklerken
Karanlýklar geceden taþýyorlar yine
Ruhumu yalnýzlýkla dolduruyorlar
Bedenim titriyor soðuk gecede
Kayalýklarýn üzerinde oturup
Kendimi dalgalarýn sesine verirken
Uzaklardan rüzgarýn þarkýsý geliyor
Belki de þu yalnýz ufuklardan
Mezarýmýn yanýnda durup
Kendimi geceye teslim ederken